noord-zijde.jpg

random image default10

Foto Bert Beelen web t/m 26 augustus 2018

De Gentse fotografe Lieve Blancquaert (1963) is gefascineerd door de manieren waarop al eeuwenlang emoties worden verbeeld. Voor deze presentatie zocht ze naar werken uit de collectie van Museum Het Valkhof die in dialoog kunnen gaan met haar werk.

Neem het indrukwekkende laatmiddeleeuwse beeld van Maria, die vol verdriet treurt om de dood van haar zoon. Blancquaert zet er een gefilmd portret tegenover van een moeder in Zaatari, een vluchtelingenkamp in Jordanië. Zij stelde deze moeder maar één vraag: ‘Vertel mij het leven van je zoon, vanaf het moment dat hij in je groeide tot vandaag.’ Zonder dat we haar verstaan, horen we haar angst en wanhoop, dat ze hem al twee jaar kwijt is en dat ze bang is dat ze hem niet meer vindt en nooit meer zal zien.

Of kijk naar de geschilderde kinderen uit de gegoede negentiende-eeuwse familie In de Betou. De confrontatie met het meisje dat zichzelf in haar armen sneed, is hard. Wat zien we in deze portretten, wat houden mensen verborgen aan onzichtbaar verdriet?

Net als kunstenaars van toen, laat Lieve Blancquaert ons kijken en luisteren, en denken over universele gevoelens van onmacht, angst en pijn.