_X6G4355.jpg

random image default10

21 april – 17 juni 2018

Hoe bepaal je wat een schat is of een prul? Wat telt als archeologie en wat als gewoon een scherf? Moet er duizend jaar verstrijken, of kun je ook archeoloog zijn van je eigen tijd? En wie bepaalt dat eigenlijk? Deze en meer vragen zijn uitgangspunt voor de presentatie Weggegooide tijd, een tentoonstelling in de patio van Museum Het Valkhof. In het kader van het plugin-programma in het Duitse Schloss Ringenberg hebben de jonge curatoren Thorsten Schneider en Adelheid Smit een aantal kunstenaars uitgenodigd op zoek te gaan naar verborgen sporen van de tijd. Iratxe Jaio en Klaas van Gorkum, Matthias Schamp en Domas van Wijk nemen de archeologische verzameling van Museum Het Valkhof als uitgangspunt om op speelse wijze uit te zoeken hoe we tegen oude en nieuwe voorwerpen aankijken en hoe we de betekenis van deze objecten bepalen.

De installatie Producing time in between other things van het kunstenaarsduo Iratxe Jaio (1976, Baskenland) en Klaas van Gorkum (1975, Nederland) draait om het (werkend) verleden van de grootvader van Van Gorkum. Aan de hand van foto’s, bewegend beeld en houtsnijwerk – gemaakt door de grootvader en door de kunstenaars zelf – vragen Jaio en Van Gorkum zich af hoe ‘arbeid’ in recente generaties is veranderd en wat de omgeving van een museum doet met het tentoongestelde ambachtswerk: verandert de waarde binnen museummuren?

Iratxe Jaio en Klaas van Gorkum web  Producing time in between other things zoals tentoongesteld bij MUSACs Laboratorio 987 9 April 12 June 2011 web 
Producing time in between other things van het kunstenaarsduo Iratxe Jaio en Klaas van Gorkum


Matthias Schamp (1964, Duitsland) speelt een subtiel, vaak humoristisch spel met hoge en lage cultuur, waarbij hij geen onderscheid maakt tussen beeldhouwkunst, schilderkunst of performance en op straat gevonden afval of een demonstratie. In Museum Het Valkhof biedt hij verrassende en poëtische alternatieve interpretaties van objecten in de archeologische collectie van het museum.

Portrait Schamp  IMG 0290 web
Matthias Schamp (fotograaf: Olaf Ballnus)

Domas van Wijk (1993, Nederland) creëert vooral installaties en onderzoekt hoe hij zijn invloed op zijn eigen kunstwerken zo klein mogelijk kan maken. Voor Weggegooide tijd maakt hij nieuwe werken als onderdeel van een serie ‘archeologische vondsten’ die hij sinds een aantal jaren verzamelt.

domas hoofd  werk Domas van Wijk web
Domas van Wijk en een van zijn werken

Bij de tentoonstelling Weggegooide tijd verschijnt een gelijknamige publicatie.

Weggegooide tijd maakt deel uit van het plugin-programma dat is geïnitieerd door Schloss Ringenberg in het Duitse Hamminkeln. Twee jonge curatoren, een Nederlandse en een Duitse, krijgen een half jaar de tijd twee tentoonstellingen te organiseren met jonge kunstenaars. Deze editie in Museum Het Valkhof is samengesteld door Thorsten Schneider en Adelheid Smit.

Plugin wordt in het kader van het INTERREG-programma financieel ondersteund door de Europese Unie en de INTERREG VA-partners: MWEIMH NRW, Provincie Gelderland, Kunststiftung NRW, Niederrheinische Sparkasse Rhein-Lippe, ArtEZ hogeschool voor de kunsten het Mondriaan Fonds.

141023 Frderhinweis ohneWebsite sw Kopie  AK Wirtschaft Innovation Digitalisierung und Energie Schwarz CMYK 

KNRW Logo s41  MondriaanFonds logo diap1 prov gelderland PG logoA4 ZW Kopie

  Schlosslogo1  Sparkasse SW Kopie Artez logo

21 april t/m 26 augustus 2018

De Gentse fotografe Lieve Blancquaert (1963) is gefascineerd door de manieren waarop al eeuwenlang emoties worden verbeeld. Voor deze presentatie zocht ze naar werken uit de collectie van Museum Het Valkhof die in dialoog kunnen gaan met haar werk.

Neem het indrukwekkende laatmiddeleeuwse beeld van Maria, die vol verdriet treurt om de dood van haar zoon. Blancquaert zet er een gefilmd portret tegenover van een moeder in Zaatari, een vluchtelingenkamp in Jordanië. Zij stelde deze moeder maar één vraag: ‘Vertel mij het leven van je zoon, vanaf het moment dat hij in je groeide tot vandaag.’ Zonder dat we haar verstaan, horen we haar angst en wanhoop, dat ze hem al twee jaar kwijt is en dat ze bang is dat ze hem niet meer vindt en nooit meer zal zien.

Of kijk naar de geschilderde kinderen uit de gegoede negentiende-eeuwse familie In de Betou. De confrontatie met het meisje dat zichzelf in haar armen sneed, is hard. Wat zien we in deze portretten, wat houden mensen verborgen aan onzichtbaar verdriet?

Net als kunstenaars van toen, laat Lieve Blancquaert ons kijken en luisteren, en denken over universele gevoelens van onmacht, angst en pijn.

Eigentijdse kunst van eigen bodem in Museum Het Valkhof

Van 9 juni t/m 16 september 2018

Nijmeegs en eigentijds: vanaf 9 juni biedt Museum Het Valkhof de tentoonstelling ‘99+1’. Maar liefst 99 kunstwerken van evenzoveel actuele kunstenaars zijn hierin bij elkaar gebracht. Deze tentoonstelling komt voort uit het project ‘99+1 – vrije kunst in Nijmegen’ dat Nico Huijbregts, Inge Hondebrink en Pascale Companjen opzetten vanuit hun persoonlijke fascinatie voor de hedendaagse kunst. Nico Huijbregts selecteerde 99 kunstwerken en schreef bij elk stuk een tekst, vervolgens vroeg hij fotograaf Inge Hondebrink de kunstenaars te portretteren. Tekst en beeld zijn bijeen gebracht in een indrukwekkend boek, vormgegeven door Pascale Companjen.

Er werken naar schatting 350 beeldend kunstenaars in Nijmegen en omstreken. Nico Huijbregts zocht hen op. Een aantal heeft reeds een lange weg afgelegd, heeft bekendheid verworven tot soms ver buiten de stads- en landgrenzen. Anderen hebben net hun eerste schreden gezet op het pad van de kunst. Een enkele insider, collega of toevallige beschouwer kent hun werk. Binnen deze twee uitersten werken al deze kunstenaars, sommigen teruggetrokken in hun atelier, anderen in het directe contact met omgeving, mensen en maatschappij. De ‘+1’ in de titel verwijst naar de onvolmaaktheid van het getal 99: de keuze is subjectief, er is voor iedereen ongetwijfeld een kunstwerk dat kan worden toegevoegd.

Met ‘99+1’ voegt Museum Het Valkhof een actuele laag eigentijdse kunst van eigen bodem toe.

 

Ik, Maria van Gelre. De hertogin en haar uitzonderlijke gebedenboek.

10Maak vanaf 13 oktober 2018 t/m 6 januari 2019 kennis met Maria van Gelre, vanwege de vele parallellen kan zij worden gezien als de Máxima van de 15de eeuw. Ontdek o.a. haar prachtig geïllustreerde gebedenboek, één van de grootste middeleeuwse kunstschatten uit Nederland. De tentoonstelling wordt georganiseerd in nauwe samenwerking met de Radboud Universiteit. Deze eerste grote tentoonstelling over Maria van Gelre is gebaseerd op nieuw, multidisciplinair onderzoek naar het leven van deze haast moderne, zelfbewuste middeleeuwse vorstin. 

6Ga tijdens de tentoonstelling mee op reis door het leven van Maria van Gelre aan de hand van ruim 100 (kunst)objecten, waaronder vele artistieke topstukken uit internationale collecties die niet eerder in Nederland zijn tentoongesteld. 

4Het hoogtepunt vormt een selectie van 40 speciaal voor de tentoonstelling gerestaureerde pagina’s uit haar omvangrijke gebedenboek, die grotendeels in de Staatsbibliothek zu Berlin wordt bewaard en gezien zijn kwetsbaarheid zelden wordt uitgeleend. Dankzij een grootschalige restauratie is dat nu speciaal voor de tentoonstelling voor het eerst en eenmalig in deze omvang mogelijk. 

5Naast haar gebeden boek worden onder meer miniaturen, handschriften, schilderijen, textiel, sieraden, beeldhouwkunst, gebrandschilderde vensters en heiligenbeelden getoond. Zorg dat u de tentoonstelling niet mist, Museum Het Valkhof is de enige plek waar de expositie is te zien!

 

 

Het leven van Maria van Gelre

De komende maanden nemen we je graag mee op reis door het leven van Maria van Gelre. Per maand halen wij de belangrijkste data uit haar leven aan. Dit is mogelijk door nieuw onderzoek, waardoor er meer inzicht is verkregen in hoe Maria haar leven eruit zag. 

23 februari 1415 – Helmich die Lewe voltooide tekst gebedenboek Maria van Gelre

2De van oorsprong Franse prinses Maria d’Harcourt verbleef tijdens haar jeugd aan het hof van hertog Louis d’Orléans als hofdame van zijn echtgenote, Valentina Visconti, en was dus door en door vertrouwd met de hoogste Franse hofcultuur. De moord op Louis d’Orléans op 23 november 1407, op aansporing van de Bourgondische hertog Jan zonder Vrees, moet een schok voor haar zijn geweest. In de jaren nadien heeft ze opdracht gegeven tot het maken van haar uitzonderlijk ambitieuze gebedenboek.

Op 23 februari 1415, precies 603 jaar geleden, voltooide kopiist Helmich die Lewe de tekst van het uitzonderlijke gebedenboek voor Maria van Gelre. Jarenlang moet hij hebben geschreven, zwijgend voortwerkend aan wat zonder twijfel zijn grootste prestatie was: een complex gebedenboek van meer dan 1200 bladzijden. Pas jaren na 1415 moet het boek in alle pracht gereed zijn geweest.

24 februari 1380 – Maria werd geboren als Marie d'Harcourt / 24 februari 1424 – Maria trouwt met Ruprecht von Berg

Het leven van Maria van Gelre: Een andere belangrijke datum uit het leven van Maria is vandaag 24 februari. In 1380 werd Maria geboren als Marie d’Harcourt. Zij was de dochter van Jean VI, graaf van Aumale en Catherine de Bourbon, en werd geboren in het Franse La Saussaye (Normandië).

44 jaar later trouwt ze op haar verjaardag met de 20 jaar jongere Ruprecht von Berg. Zoon van Adolf van Gulik-Berg die met dit huwelijk zijn aanspraken op Gelre probeerde kracht bij te zetten. Voor dit huwelijk was dispensatie van de paus nodig.

 

ridders en kastelenVan de makers van de succestentoonstelling ‘High Tech Romeinen’

Stoere ridders, grote kastelen, mooie jonkvrouwen, de pest en smerige steden scheppen het beeld van de Middeleeuwen. Maar het is tijd voor een nieuwe kijk op deze periode!
In de nieuwe tentoonstelling Ridders en kastelen, een nieuwe kijk op de Middeleeuwen laten we een ander beeld zien van deze tijd die een grote invloed heeft gehad op de wetenschap, cultuur, organisatie en geografie van het huidige Europa.

Kijk bijvoorbeeld hoe de Middeleeuwse wereld verbonden was met andere continenten door handel, geloof en uitwisseling van kennis! Net zoals nu zochten de mensen naar manieren om het leven te verbeteren en waren de Middeleeuwen in Europa geen donkere periode van stilstand, maar juist een tijd van uitvindingen en ontdekkingen. Bijvoorbeeld zorgde een nieuwe manier van akkerbouw (het drieslagstelsel) voor een verbeterde voedselopbrengst en konden mensen in steden gaan wonen. Het gebruik van buskruit veranderde de manier van oorlog voeren ingrijpend - we kennen allemaal wel de forten die werden verdedigd met imposante kanonnen.

De tentoonstelling bestaat uit een leuke combinatie van exhibits waar je zelf actief aan de slag kunt en mooie stukken uit de Museon-collectie.
Ervaar hoe het is om een harnas te dragen of word een mooie prinses! Verzin een liedje met middeleeuwse muziekinstrumenten, bouw een kasteel of een kathedraal en loop door een klooster. Je kan dansen op z'n middeleeuws of paardrijden als een ridder.

Stap met ons in deze onbekende Middeleeuwen!

Deze tentoonstelling is ontwikkeld samen met het Museon, het Landesmuseum in Bonn, Bruns en ontwerpbureau Northern Lights. De tentoonstelling is momenteel van 29 september 2017 t/m 2 september 2018 te zien in het Museon.